Najnowsze komentarze

    Tematyczne

    • Rodzina w dużym domu
      Rodzina w dużym domu na pewno kojarzy się z komfortem, swobodą i obowiązkami, bo przecież o dom trzeba dbać. Jeśli mamy do dyspozycji swój własny dom, który zawiera tyle pomieszczeń, …
    • Mieszkanie na wsi
      Każde miejsce do zamieszkania jest dobre pod warunkiem, że będziemy się tam czuli dobrze i będzie to miejsce przyjazne dla nas. Jedni wola mieszkać w mieście, w blokach, wygodnie dobrze …
    • Czemu warto udać się na rodzinny wyjazd?
      Kiedy mamy wolne, to z pewnością mamy wiele planów. Najczęściej chcemy się w pełni wyspać, wypocząć, wykonać wszystkie zaległe prace w domu. Jednakże, jeżeli tego czasu jest nieco więcej, to …
    Wrzesień 2018
    P W Ś C P S N
    « sty    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930

    Strony

    Babcia

    Najważniejszą osobą w życiu była i będzie zawsze dla mnie babcia. Kochana babulka zawsze umiała mnie pocieszyć, obdarować uśmiechem kiedy go tak potrzebowałam. Dziś babci już nie ma, a ja wciąż ją pamiętam, w myślach rysuję jej postać i ten uśmiech na twarzy, który promieniował niczym słońce. Babcia chodziła zawsze schludnie i elegancko ubrana. Na szyi czerwone korale, na nosie okulary. Włosy mięciutkie niczym puch. Po domu chodziła w swoim fartuchu w którego kieszeniach zawsze chowała cukierki. Zawsze wyciągała z Nienacka cukierka. Jaka radość była to dla dziecka. Zawsze doceniałam to, że babcia starała się nas obdarowywać czym mogła. Miała szczupłą rencinkę, a cukierki od niej znaczyły więcej niż nie lada pieniądz. Tak mi brakuje tej mojej kochanej babci. Zawsze powtarzała nauka nie idzie w las, ale w nas. Kupowała mi rumiankowy szampon, który rozjaśniał moje naturalne blond włosy, nie wiem co by powiedziała gdyby zobaczyła, że mam teraz czarne. Zawsze piekła ciasto drożdżowe, robiła pyszny bigos, kluski na parze. Wszystko miała uprane, wyprasowane i idealnie poskładane. Taka była moja babcia. Wzór do naśladowania. Nie zapomnę jak spotkałam babcie na rogu ulicy szła z wózkiem na zakupy, spotkać babcie i móc jej pomóc to to czego mi teraz brakuje.

    Comments are closed.